Contact

HET NOORDERLICHT IN DE FINSE WILDERNIS

Het wordt een topwinter voor aurorajagers. De kans om het noorderlicht te zien was in elfjaar niet zo groot. Vergeet dus die wintersport in de Alpen: maak een kampvuur en kijk omhoog in Noord-Lapland.

We zijn er helemaal klaar voor, op een bevroren meer in Finland. Twee mutsen op je kop, thermo-overall dicht geritst en een paar bontgevoerde laarzen aan de voeten. Gooi nog wat houtblokken op het kampvuur, neem een slok warme thee en leun achterover op een rendiervel: de blik gericht op het noorden. Klaar voor de grootste show op aarde.

Eerst zie je niks. Nou ja, een fonkelende sterrenhemel. En daaronder een witte vlakte van glinsterende ijskristallen. Eigenlijk al mooi genoeg. Maar dan stijgt er een wolkje op uit een rijtje donkere naaldbomen aan de overkant. Het lijkt wel groene mist. Je stoot elkaar aan, iemand wijst met een dikke want. En dan wervelt de wolk verder omhoog - steeds feller van kleur - langs het sterrenstelsel Andromeda - fluorescerend inmiddels - helemaal tot recht boven ons. En dan verdwijnt het noorderlicht weer.

Of nee: nu stijgen er drie kolommen op aan de horizon. Ze draaien om elkaar men aan helderheid, doen een je wie het hoogste komt. Wauw,denk je eerst, spektakel! Je slaakt wat vreugdekreten, slaat links en rechts medeaurorajagers op de schouder, maar al snel word het stil. Een dans van dode kinderen, noemen de inuit het noorderlicht. Kampvuren van onze voorouders, noemen de Aboriginals het vergelijkbare zuiderlicht. Het licht zou zelfs een zacht kreunend luid maken. De Finnen houden het op een mythische vos die vonken opwerpt met zijn staart. Hoe dan ook: de aurora botealis is meer dan vuurwerk, het is spirituele ervaring. Al heb je vooraf norm zitten studeren op de natuurkundige verklaring.

Astronomen voorspellen een mooie winter voor aurorajagers. Zo om de elf jaar stoot de zon extra veel ionen en elektronen uit langs die aarde scheren als zonnewind De geladen deeltjes volgen onze magneetvelden, dalen bij de polen en botsen tegen atomen, energie komt vrij en de hemel begint te gloeien. De inwoners rond beide polen zijn het gewend. Ze trekken hun jas niet meer aan voor een paar wolken groen licht, maar rode of blauwe lichtgordijnen zijn nog wel een reden snel vrienden te whatsappen. Die hebben dan 10 minuten om een donkere plek te vinden met uitzicht op het noorden. Want het noorderlicht pulseert de dansende geesten komen en gaan.

'Ik heb dit altijd al willen zien', verzucht Eri Uchimura die vol ontzag naar een groene regenboog staart. De 27-jarige lerares uit Tokio staat met haar vriend op een bevroren uitzichttoren. Dit hebben we niet in Japan', fluistert verderop Chie Inoue uit Osaka. Ze houdt haar man stevig vast. Het valt meteen op na aankomst in het Noord-Finse Ivalo: wat doen al die Japanse stellen hier? Ze doen er zelf vaag over, maar volgens Japanse een Chinese folklore gaan baby’s verwekt in het schijnsel van het noorderlicht een gelukkig leven tegemoet. Dus boeken veel twintigers en dertigers een paar nachten een glazen iglo voor, nou ja, kosmische seks. Gevolgd door een tussenlanding in Helsinki om Marimekko- en Moominspulletjes in te slaan. Chie: 'Ik heb ook nog de kerstman bezocht. Ik was wel verbaasd toen ik merkte dat hij Japans sprak. Maar hij zei: 'de kerstman spreekt alle talen'.

In Lapland is aurora hunting een volwassen industrie. Je eet om een uur of zeven een bord zalm met room of rendier met rode bosbessen en dan stap je in een minibusje op spijkerbanden. Een website uit Alaska geeft de aurora warning voor vanavond mee (niveau 3 is best goed). 'Ik wilde naar een berg in een natuurgebied, maar daar blijken al drie bussen te staan', zegt aurorajager Nora. De roodharige Finse met rendierlaarzen rijdt door naar een tweede berg met skilift en buffetrestaurant. Veel toeristen boeken vier, vijf nachten een hotel in Ivalo of in het skiresort Saariselkä. Een Engelse familie treurt achteraf: 'Hadden we die excursie maar meteen geboekt, de eerste dagen hadden we geen idee waar we moesten kijken.'

Een mooiere manier om het noorderlicht te ervaren is de Finse wildernis in te trekken. Daarin zit je al snel, met 1,8 inwoner per vierkante kilometer. Loop over de bevroren sneeuw die kraakt onder je laarzen naar een blokhut op een van de drieduizend eilanden in de buurt. Of laatje af zetten met een hondenslee of op een sneeuwscooter. Steek een paar kaarsen aan, bouw een toren van houtblokken in de kachel en hak een gat in het ijs voor water. Kijk, zo begint in ieder geval een bijzonde wintervakantie. Of het noorderlicht zich nou laat zien of niet.

De wildernishotels rond Ivalo bieden middenweg. Zo kijken ze bij het Nellim Wilderness Hotel niet op van twee elanden in een aanhangwagen. Een van de jagers staat te roken. Zijn gestalte, zwarte haar en Aziatische verraden dat hij een echte Sami is. Euh, dat klopt', zegt rendierherder Hannu-Pekka. De jacht is volgens hem het beste wat een man kan doen, met broek aan. En zonder broek? 'Ha! De sauna natuurlijk Niets is lekkerder dan na ijzige dag in het bos, het lichaam te warmen bij 100 graden met een koud biertje in je hand.'

Hij heeft best gelijk. Een beetje wildernishotel heeft een Finse sauna, een traditionele rooksauna, een wak in het ijs om joelend in te springen en een gemengd kleedruimte met open haard. En dat alles met uitzicht op het noorden. Zelfs het simpelste vakantiehuisje heeft een sauna, waarnaast je met je blote billen door sneeuw kunt rollen. Het is wel even doe bijten, maar daarna voel je je superfit. Klaarvoor een avondje aurora jagen.

Vermijd dan de populaire bergtoppen met busparking en souvenirshop. Trek liever al je kleren over elkaar aan en loop een bevroren meer op. Over een glinsterend laken van ijskristallen, de enige mens winterwonderland. Als je plat op je rug gaat liggen, zie je alle sterren om je heen draaien - de poolster staat vrijwel recht boven je. In je ooghoeken zie je de kromming van de aarde. En dan verschijnt weer die mysterieuze groene gloed. Je spitst oren: hoor ik daar het heelal kreunen? Maar nee, alleen het ijs groeit krakend aan onder je lichaam. Het noorderlicht komt en gaat, het leeft, het heeft een polssla ook al weet je beter. Wie alleen in die gloed gaat liggen, kan er niet om heen. Die kijk naar de hartslag van Moeder Aarde.

Rond middernacht

Het noorderlicht (of zuiderlicht) is rond beide polen te zien op donkere, onbewolkte avonden. Dus geen midzomernachtzon en liever ook geen maan. Op het noordelijk halfrond komt dat neer op eind september tot eind maart. Pakje dik in en zoek een plek met uitzicht op het noorden: een bergtop of sneeuwvlakte. Vanaf twee uur voor en tot twee uur na middernacht is de kans op een aurora borealis het grootst.

Duurt maar eventjes. Dus wie af en toe uit een raam kijkt, mist waarschijnlijk veel.

Een beetje aurorajager checkt de verwachtingen op de website van het Geofysical Institute in Alaska (gi.alaska.edu/AuroraForecast) of op spaceweather.com

Glaskoepels en blokhutten

Verschilende organisaties organiseert vanaf 5 januari een wekelijkse directe vlucht naar Ivalo. Anderen vliegen dagelijks via Helsinki. Het Nellim Wilderness Hotel biedt drie nachten aurorajacht aan met huskytocht en kampvuurlunches voor een redelijke prijs. Daar kun je ook slapen in Aurora Bubbels: koepels van drie lagen glas. Eigenaren Mari en Jouko openden dit najaar een tweede lodge bij Muotka, en zetten hun gasten graag een nacht af in afgelegen blokhutten.

The mareizen worden aangeboden voor aurorajagers. Reken op zo'n 1.800 euro voor 8 dagen, inclusief vlucht.
Informatie over Fins Lapland: onlyinlanland.com

Bron :
DE VOLKSKRANT

LOGO FOTO: Het noorderlicht aanschouwd vanaf een bevroren meer in Noord Lapland
HOTEL: Nellim Wilderness Hotel, in de buurt van Ivalo Finland

 
Naar boven